Stefan Sawicki, niegdyś mieszkaniec Lubartowa, 26 listopada został Doktorem Honoris Causa Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie.
Stefan Sawicki to profesor Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego i jego prorektor w latach 1971-1983. Urodził się w Brześciu nad Bugiem w roku 1927.  Swoje kontakty z Lubartowem w latach 1940 -45 i później, gdy studiował na KUL-u, wspominał bardzo ciepło. Często przyjeżdżał do naszego miasta, aby prowadzić drużynę harcerską  „Czarna Dwójka”. Pan Sawicki przybył do Lubartowa w roku 1940 i zamieszkał z rodziną w Rynku „nad bramą”, która obecnie wiedzie na targ. Program Gimnazjum zgłębiał w ramach tajnego nauczania. Tu zdał „małą maturę”, a prywatnie chodził do pierwszej klasy liceum. Uczył się i pracował w sklepie Spółdzielni „Rolnik”. Mieszkał z rodziną z oknem na tzw. klitki, gdzie skupiali się Żydzi. Widział, jak w tym niemalże lubartowskim getcie bestialsko Niemcy obchodzili się z Żydami. Po maturze przyszedł czas na studia i praca z harcerzami do roku 1948, bo wtedy rząd komunistyczny siłą młodzież zrzeszał w Związku Młodzieży Polskiej z pracą wychwalającą Bieruta i Stalina. Okres harcerstwa – to dla mnie piękne dni. W wakacje były obozy w Kozłówce, Szklarskiej Porębie i nad morzem w miejscowości Dziwna – Las. Po drodze – jadąc w towarowych wagonach, zwiedzano i Łódź i Wieliczkę. Gdy jechaliśmy na obóz – mieszkańcy Lubartowa odprowadzali nas gremialnie na stację kolejową – i to w mojej pamięci bardzo ważny wątek – tak kochano harcerzy ? mówił profesor Sawicki. Z okresu późniejszego profesor warto nadmienić, że dzielił mieszkanie w Lublinie z biskupem i kardynałem, a także wykładowcą KUL – Karolem Wojtyłą.  Z dawnych lat Stefan Sawicki wspominał nazwiska takich osób jak nieżyjący Władysław Bartkiewicz. Ponadto wspominał o osobach żyjących, już w starszym wieku jak: Jerzy Kiełczewski, Ryszard Borowski, Wojciech Zabłocki, Kazimierz Zarzycki, rodzeństwo Zbigniew i Teresa Krzyk – Libuchowa. Pamiętał o Marii Moździńskiej – Jabłońskiej i Witoldzie Skaruchu. Nie sposób napisać o jego pracy naukowej jako teoretyka i historyka literatury. Przed przejściem na emeryturę pracował jako kierownik w Zakładzie Badań nad twórczością Cypriana Norwida. Życiorys profesora można poznać dzięki wydanej w tym roku w Krakowie obszernej publikacji „Po drogach uczonych” z Polskiej Akademii Umiejętności.

Marek Kruk