Scena44 świętuje 10 lat

To najnowszy spektakl SCENY44, w którym obok doświadczonych aktorów (Guz, Hrabowska, Kowalska) wystąpią absolutni debiutanci – uczniowie klas pierwszych i drugich. Punktem wyjścia do pracy nad scenariuszem był pomysł Wyspiańskiego, aby, jak jest w „Weselu”, na scenie zagrali bohaterowie, którzy opowiedzą o tym: „co się komu w duszy gra, co kto w swoich widzi snach”. Taki zresztą, był pierwotny tytuł spektaklu: „Sen, czyli co się komu w duszy gra, co kto w swoich widzi snach”. Analiza snów, które opisywali uczniowie, realizując warsztaty wprowadzające w temat, okazała się niezbyt optymistyczna. Młodzież widzi swój świat i swoją przyszłość w czarnych barwach. Jeden z uczestników w swojej pracy pisze wprost: „Mała kawalerka w Warszawie kosztuje milion złotych, przecież ja nigdy nie zarobię takich pieniędzy, jak więc mam myśleć o małżeństwie, rodzinie, dziecku…” . Inni dodają kolejne gorzkie refleksje o zaniku relacji międzyludzkich, braku stałych punktów odniesienia, wypalaniu się dawnych autorytetów. Jakby świat, który dla poprzednich pokoleń był trwały i w miarę bezpieczny, dla Pokolenia X rozpadał się i kruszył w oczach. Jakby toczyła go gangrena powolnej apokalipsy…

Czy jednak nie ma żadnej nadziei? Czy świat, w którym Prospero obraził się na ludzi, porzucił swój magiczny płaszcz, laskę i księgę jest dalej możliwy? Paradoksalnie w spektaklu SCENY44 da się odszukać nadzieję. I na dodatek rozwiązanie okazuje się być bliskie i banalnie proste. Ale, jak to z prostymi lekarstwami bywa, ludzkość nie zawsze może być na taką kurację gotowa.

obsada:

Prospero – Bartek Guz;

Adam – Juliusz Zmysłowski;

Miranda – Maja Szczęch;

Kaliban – Kaja Szostak;

Ariel – Weronika Hrabowska;

Mały Książę – Nikola Iwanek;

Lis – Marysia Topyła

Kasandra – Amelia Kowalska, Polina Randiuk

dodatkowo w scenach zbiorowych cały zespół Sceny44

scenariusz: Rafał Wrotkowski na podstawie:

W. Shakespeare, Burza (tł. S. Barańczak);

A. de Saint – Exupery, Mały Książę (tł. B. Przybyłowska);

J. Kochanowski, Odprawa posłów greckich;

wiersze Cz. Miłosza i T. Różewicza

multimedia: Bartosz Gorzel;

realizacja muzyczna: Bogusław Dobosz;

oprawa plastyczna: Cezary Misiurski

reżyseria: Rafał Wrotkowski

Spektakl, który rozgrywa się w środowisku szkolnym. Opowiada o rodzicach, nauczycielach i uczniach – tegorocznych maturzystach, którzy przystępują do egzaminu dojrzałości. Czy zdadzą egzamin? Czy są gotowi na wyzwania, które niesie ze sobą dorosłość? Czy szkoła i rodzina dobrze wywiązały się z ról, które postawiło przed nimi społeczeństwo?

Spektakl SCENY44 stawia pytania o sens, ale też skuteczność działań najważniejszych instytucji kształtujących postawy młodego człowieka w procesie socjalizacji. Spektakl tym bardziej przejmujący, że aktorzy występujący na scenie za miesiąc, w maju, zdawać będą maturę , która jest przecież przepustką do dorosłości.

Język spektaklu w pierwszym kontakcie może szokować. Nie tylko ze względu na jego potoczność i zamierzoną ascetyczność poetycką, ale przede wszystkim zważywszy na wyeksponowanie faktu zanikania jego podstawowej funkcji, którą jest przekazywanie informacji. Nie jest to oczywiście problem nowy, pisali o tym już chociażby Ionesco czy Różewicz, ale w odniesieniu do współczesności, do Pokolenia Z, wnioski, do których dochodzą aktorzy SCENY i o których mówią w swoim spektaklu, tym bardziej przerażają. Młodzież ma problem już nie tylko z wyrażaniem uczuć, ale, jak się okazuje, z prostą, codzienną komunikacją. Paradoksalnie bowiem świat, w którym żyją, pełen szumu informacyjnego nie pomaga im, nie wspiera, nie uczy zasad zdrowego współżycia w grupie, ale wpędza we frustrację, wykluczenie, depresję.

obsada:

Zuzia Gruda (Edyta),

Magda Kaczor (Uczennica),

Gabrysia Kopeć (Pani J),

Zuzia Kruczek (Pani K),

Zosia Dobrzańska (Jola),

Wiktor Opolski (Tato),

Bartek Guz (Maciek),

Andrzej Fiutka (Daniel),

Sara Bartkowicz (Głos)

Scenariusz: Rafał Wrotkowski na podstawie prozy Michała Buszewicza

multimedia: Bartosz Gorzel;

realizacja muzyczna: Bogusław Dobosz;

oprawa plastyczna: Cezary Misiurski, Ola Szwajgier

reżyseria: Rafał Wrotkowski.