Uczcili 163 rocznicę wybuchu Powstania Styczniowego
22 stycznia na cmentarzu parafialnym w Lubartowie odbyło się spotkanie upamiętniające 163 rocznicę wybuchu Powstania Styczniowego. Pamięć poległych i zmarłych uczestników niepodległościowego zrywu z 1863 roku uczcili przedstawiciele trzech samorządów: starosta lubartowski Jan Sławecki, burmistrz Lubartowa Krzysztof Paśnik oraz wójt gminy Lubartów Jarosław Budka. Delegacje złożyły kwiaty na grobach powstańców styczniowych spoczywających na lubartowskiej nekropolii.
W nocy z 22 na 23 stycznia 1863 roku na ziemiach polskich rozpoczęło się kolejne powstanie zbrojne przeciwko rosyjskiemu zaborcy. Do historii przeszło ono jako Powstanie Styczniowe – najdłuższy i jeden z najkrwawszych niepodległościowych zrywów Polaków w XIX wieku. Lubartów był jedną z kilkudziesięciu miejscowości Królestwa Polskiego, w których tej styczniowej nocy chwycono za broń. Była to jedna z pierwszych walk stoczonych w ramach powstania.
Kilkusetosobowy oddział spiskowców z Lublina oraz miejscowych ochotników z Kamionki i Kozłówki, uzbrojonych głównie w osadzone na sztorc kosy i okute drągi, uderzył na rosyjski park artyleryjski w Skrobowie.
Ślady tamtych wydarzeń odnaleźć można do dziś w przestrzeni miejskiej Lubartowa. Najważniejszym z nich jest cmentarz parafialny, założony na początku XIX wieku. W jego najstarszej części (sektory I i IV) spoczywają m.in. Franciszek Maksymowicz – podoficer 1. Pułku Ułanów Polskich, Michał Głowacki – major Wojska Polskiego, zmarły 9 września 1863 roku, a także weterani Powstania Styczniowego: Stanisław Fijałkowski i Józef Parol, którzy dożyli lat 20. XX wieku.
W pobliżu głównej bramy cmentarnej znajduje się mogiła zbiorowa, upamiętniona pomnikiem w formie krzyża z napisem: Bohaterom poległym w walce o niepodległość w latach 1831 i 1863. Spoczywa w niej pięciu konspiratorów poległych w starciu z oddziałami rosyjskiego pułku wołogodzkiego dowodzonego przez majora Tura, do którego doszło pod Lubartowem w nocy z 22 na 23 stycznia 1863 roku.
Druga mogiła zbiorowa, usytuowana przy tej samej alejce w sektorze III, oznaczona jest pomnikiem z napisem: Tu leżą prochy powstańców z 1863 r. z oddziałów Lewandowskiego i Bogdanowicza. Spoczywają tam bezimienni powstańcy z okolic Lubartowa, walczący w oddziałach Kazimierza Bogdanowicza i Walentego Lewandowskiego. Polegli oni w walkach na terenie województwa lubelskiego, a ich ciała – jak przypuszczają historycy – zostały sprowadzone przez rodziny i pochowane na cmentarzu lubartowskim.
Z inicjatywy Miasta Lubartów pomnik ten został odnowiony, dzięki czemu miejsce to odzyskało należną mu rangę i stało się ważnym elementem lokalnej pamięci
historycznej.